وظيفه عالمان در عصر غيبت امام زمان (عليه السلام)

پرهيزگاري و پيشوايي پرهيزگاران:

بزرگ ترين افتخار براي عالمان شيعه اين است كه عهده دار نقش وراثت از امام زمان (ع) مي شوند؛

يعني ايشان در زمان غيبت، وظيفه اي را انجام مي دهند كه اگر مولايشان حضور مي داشت، آن را

انجام مي داد؛ البته در شعاعي كوتاه و ظرفي محدود، كار، همان كار، يعني روشنگري و هدايت خلق

خدا است.

در دوران غيبت، دو وظيفه و تكليف براي ما ضرورت دارد: يكي اين كه خودمان را از آلودگي گناهان و

غفلت ها پاك كنيم و لحظه به لحظه به خدا نزديك تر سازيم، و ديگر آن كه دست ديگران را نيز بگيريم

و اطراف خويش را نورافشاني كنيم.

در واقع بايد نقش امام (عليه السلام) را در شعاعي كوچك و محدود ايفا كنيم. باري، عالمي كه

در مكتب اهل بيت (عليهم السلام) تربيت شده باشد مي تواند يك مرتبه از ولايت و امامت را چه

در عرصه تكوين و چه در تشريع عهده دار شود.