سبيكه

سبائيه

نام فرقهاي است كه گمان ميكردند حضرت علي (ع) همان مهدي موعود و نجاتبخش آينده است. آنان پيروان «عبداللهبن سباء» هستند. عبدالله به نبوّت و الوهيت حضرت علي (ع) هم معتقد بوده است.

سَبيكه

از نامهاي نرجس خاتون، مادر امام زمان (ع) است.

سَبيل

از القاب حضرت شمرده شده است.

ستاره دنبالهدار

طلوع ستاره دنبالهدار از نشانههاي ظهور است. (روزگار رهايي،ج2، ص847)

در روايات آمده است:مهدي (ع) پس از غيبتي طولاني، همزمان با طلوع ستارهاي سرخ و ويراني ري و خسف زوراء ظهور ميكند. ( بحارالانوار،ج52،ص226- الزامالناصب، ص188) ستارهاي از مشرق طلوع ميكند كه دنبالهي درخشاني دارد. (روزگار رهايي،ج2،ص847)

طلوع ستاره دنبالهدار، ملت عرب را به وحشت مياندازد و آن ستارهاي است كه در طرف مشرق ظاهر ميشود و همانند ماه ميدرخشد. سپس دنبالهاش برميگردد و نزديك ميشود كه دو سرش به يكديگر برسد. (بحارالانوار،ج52،ص220- محجهالبيضاء، ج 4، ص343)

پر واضح است كه وحشت و ترس عرب از ستاره نيست، بلكه از حوادث جانكاهي است كه همزمان با طلوع ستاره روي ميدهد. رسول اكرم (ص) ميفرمايد: هنگامي كه پل در بغداد زده شد و ستارههاي دنبالهدار از مشرق طلوع كرد، در كنار آن پل گروه گروه كشته ميشوند. (محجهالبيضاء، ج4، 343). در كتاب روزگار رهايي آمده است: احتمال ميرود كه پيامبر (ص) با تعبير ستاره دنبالهدار، هواپيماهاي جنگي را اراده كند كه به دنبال خود دود غليظي به جاي ميگذارند و شايد منظور همان ستاره دنبالهدار باشد كه در احاديث فراواني از آن بحث شده است و خود، نشانه نزديك شدن ظهور بقيهالله (ع)است.( روزگار رهايي، ج2، ص 842)