زُهد حضرت

زَنج:

نام شهري است كه در آن هزار بازار است و در هر يك از بازارها، هزار مغازه وجود دارد. حضرت مهدي (ع) آن شهر را ميگشايد.

زند:

از كتابهاي مذهبي زرتشتيان است كه در آن به بشارت منجي اشاره شده است. در اين كتاب درباره انقراض اشرار و وراثت صالحان پس از شكستن شوكت جباران، سخن بهميان آمده است.

زند افريس:

اسم حضرت است كه در كتاب «مارياقين». احتمال دادهاند كه اصل اسم «افريس» باشد، و مراد از زند، همان كتابِ منسوب به زردشت يا صحف حضرت ابراهيم (ع) يا فصلي از آن باشد.

زنديق:

نام شخصي است كه قبل از قيام حضرت،از قزوين خروج ميكند. مردم مشرك و مومن در اطاعت از او سرعت ميگيرند و او كوهها را پر از خوف ميكند. البته برخي گفتهاند: مراد از زنديق در اين حديث، همان معني لغوي آن- كافر- ميباشد.

زوراء:

شهر بغداد را گويند كه قبله آن منحرف بوده است. از حضرت رسول (ص) روايت شده كه فرمود:«بين دجله و فرات،شهري بنا ميشود كه مركز حكومت بنيعباس باشد و آن زوراء است. جنگي شگفت در آن بهپا ميگردد كه زنان در آن اسير ميگردند و مردان،چون گوسفند ذبح ميشوند». امام صادق (ع) فرمود:حادثهاي در زوراء واقع ميشود. گفته شد:زوراء چيست؟ حضرت فرمود: شهري در دمشق در ميان رودخانههاست كه بدترين مخلوقات و ستمگران امّت من در آن سكوت مي كنند. چهار رقم عذاب بر آنها فرود ميآيد: شمشير، خسف ( دركام زمين فرو رفتن)، قذف (تير باران و بمباران) و مسخ. و نيز فرمود:« زوراءمحل خشم و غضب خدا ميشود. فتنهها آنجا را ويران ميسازد و به تلّ خاكستر تبديل ميكند... به خدا سوگند از انواع عذاب، آنقدر عذاب بر آنجا نازل ميشود كه چنين عذابي را نه گوشي شنيده و نه چشمي ديده است».

زُهد حضرت:

در روايات آمده كه حضرت مهدي (عج)،زهدي عليگونه دارد. لباس حضرت زبر است، و غذايش غير از جو يا سبوس نيست. راوي ميگويد در محضر امام صادق (ع)بودم، مردي به آن جناب عرضه داشت: اَصلَحَكَااله ياد كردهاي كه عليبن ابيطالب (ع) لباس خشن و زبر ميپوشيد، لباس چهار درهمي بهتن ميكرد و امثال اينها... و حال آنكه لباس نو در بر تو ميبينم؟ فرمود: «علي بن ابيطالب در زماني آنطور لباس ميپوشيد تا انگشتنما و مورد انكار نبود، ولي اگر امروز مثل آن لباس پوشيده شود،انگشتنما ميشود. پس بهترين لباسِ هر زمان، لباس همان زمان است، مگر اينكه وقتي قائم ما اهل بيت (ع) به پا خيزد، لباسهاي علي (ع) را در بر ميكند و روش او را پيش ميگيرد». از امام رضا (ع) منقول است كه فرمود:«اگر قائم به پا خيزد،جز خون و عرق و رنج چيزي نيست. مردم سوار بر اسبها هر سوي خواهند تاخت. لباس قائم (ع) زبر و غذايش سخت خواهد بود».